Analiza fundamentalna jest jedną z podstawowych technik analizy stosowaną na rynku kapitałowym. Jej celem jest wycena wartości wewnętrznej danej spółki. Na jej podstawie analitycy wnioskują czy lepiej kupić, czy sprzedać akcje danego przedsiębiorstwa.

Do określenia opłacalności inwestycji nie wystarczy jedynie ocena stanu ekonomicznego spółki. Istotne są zarówno przeszłe informacje o firmie, jak i te prognozowane. Również otoczenie makroekonomiczne oraz sama branża, w której spółka działa są bardzo ważne. To wszystko składa się na rzetelną analizę, która pomaga w przewidzeniu dalszego rozwoju sytuacji.

Analiza fundamentalna składa się z pięciu etapów. Pierwszym z nich jest analiza makroekonomiczna, podczas której dokonuje się ogólnej oceny atrakcyjności inwestowania na danym rynku akcji. Czynniki, które bierze się pod uwagę to przede wszystkim sytuacja polityczna oraz gospodarcza danego kraju, jak również polityka ekonomiczna prowadzona przez państwo.

Kolejnym krokiem jest analiza sektorowa, zwana również branżową. Dokonuje się oceny atrakcyjności inwestowania w spółki należące do danego sektora gospodarki. Innymi słowy bada się przedsiębiorstwa podobne do siebie pod względem typu wyrobów lub świadczenia usług. Oprócz badania firm, zwraca się uwagę na poziom ryzyka związany z inwestycjami w danym sektorze, wrażliwość na sytuację gospodarczą, zmiany w trendzie rozwoju danej branży czy historyczne i oczekiwane stopy zwrotu.

W trzecim etapie zostawia się ogólną ocenę, a przechodzi się do uszczegółowienia wcześniejszej analizy sektorowej, czyli do analizy konkretnej spółki.  Jak sama nazwa wskazuje, analiza sytuacyjna spółki, skupia się na takich czynnikach jak strategia rozwoju, bariery wejścia, pozycja na rynku czyli sytuacja na tle konkurencji, kadra zarządzająca i wielkość zatrudnienia, kim są dostawcy i odbiorcy, specyfikacja wytwarzanych produktów czy nawet reputacja firmy. Najprościej mówiąc, należy zapoznać się ze wszystkimi informacjami dostępnymi na temat interesowanej nas spółki, a następnie przeanalizować je pod kątem słabych i silnych stron.

Czwartym etapem jest analiza finansowa spółki, czyli ocena kondycji finansowej. Pozwala ona na rzeczywiste stwierdzenie ile spółka jest warta. Na jej podstawie możemy również wywnioskować, jaka jest zdolność przedsiębiorstwa do generowania zysków w przyszłości. Badania firmy dokonuje się na podstawie jej sprawozdań finansowych takich jak bilans, rachunek zysków i strat, rachunek przepływu środków pieniężnych (cash flow) oraz zestawienia zmian w kapitale własnym i informacji dodatkowych. Wykorzystuje się tutaj wskaźniki, które po wyliczeniu podlegają ocenie porównawczej. Z jednej strony porównuje się je w czasie czyli np. początek i koniec okresu sprawozdawczego, a z drugiej nie wolno zapominać o porównaniu ich ze wskaźnikami podobnych firm działających w danej branży. O analizie wskaźnikowej pisaliśmy już wcześniej, jednak dla przypomnienia wyróżniamy pięć rodzajów wskaźników: płynności finansowej, zadłużenia, rentowności, aktywności oraz giełdowe.

Ostatnim, piątym i najprawdopodobniej najtrudniejszym etapem jest wycena akcji. Powstało wiele różnych metod, jednak wszystkie mają za zadanie odpowiedzieć czy warto inwestować w akcje. Jeśli wyliczona wartość wewnętrzna akcji jest niższa niż jej aktualna cena rynkowa, to znaczy, że akcje są niedoszacowane i zaleca się ich kupno. Natomiast, jeśli wartość wewnętrzna przewyższa cenę rynkową, oznacza to, że akcje są przeszacowane i należy je sprzedać.

Analiza fundamentalna nie sprawdzi się do oceny opłacalności inwestycji w krótkim okresie gdyż cena akcji podlega zbyt dużym wahaniom. Krótkoterminowi inwestorzy działają pod wpływem wykresów, tendencji zmian cen czy nastroju na rynku, dlatego kurs akcji nie zawsze odpowiada jej wartości wewnętrznej. Horyzont czasowy inwestora, który kieruje się analizą fundamentalną powinien być średnio – lub długoterminowy, ponieważ w dłuższym okresie wzrost wyników finansowych spółki jest zawsze powiązany ze wzrostem cen akcji.